.:;|[ผื น ผ้ า ใ บ ใ ส่ ค ว า ม คิ ด]|;:.

"ไม่ต้องเอาโซ่มาล่าม ไม่ต้องเอากรงมาขัง แค่บอกว่าเธอรักฉันก็พอ"

.

.

.

.

เคยมั๊ย? ที่อยากจะวิ่งหนีปัญหาไปไกลๆ แต่ขาไม่ขยับ

เคยมั๊ย? ที่อยากจะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แต่กลับทิ้งไม่ได้

เคยมั๊ย? ที่ถูกใครซักคนทำร้าย แต่ก็โกรธไม่ลง

เคยมั๊ย? ที่อยากจะอยู่สบายๆไม่ต้องห่วงใคร แต่ก็ไม่ได้ทำ

เคยมั๊ย? ที่เหนื่อยเหลือเกินกับคนข้างกาย แต่ก็ยังไม่ปล่อยมือคนๆนั้น

เคยมั๊ย?

.

.

.

.

ความรักนี่ น่ากลัวเนอะ

แค่เพราะว่า"รัก" มนุษย์จึงยอมอดทนลำบาก

แค่เพราะว่า"รัก" มนุษย์จึงเจ็บปวดไม่รู้จักจบจักสิ้น

แค่เพราะว่า"รัก"มนุษย์จึงยอมเอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับอะไรหลายๆอย่าง

..แม้ว่าสิ่งเหล่านั้นจะย้อนกลับมาทำร้ายมนุษย์คนนั้นเองก็ตาม..

.

.

.

.

เธอรู้....ว่าคำว่ารักของเขาได้พันธนาการเธอไว้

และเธอก็รู้....ว่าเธออาจจะต้องเจ็บปวดหรือเสียใจได้ทุกเมื่อ

เธอรู้...แต่เธอก็เต็มใจ

เธอรู้....แต่เธอก็มีความสุข

เธอรู้มั๊ย?

.

.

.

.

...ฉันอิจฉารอยยิ้มของเธอ...

edit @ 5 May 2008 16:59:30 by ๐เศษหินดินทราย๐